هفده سال روز شمار نبودنت ارشیدای من
شــــــــــراب مسافر پیاله پیاله تو را دوست دارم آن چه در غیبتت آدمها رو... خواب بودم صدای گریه می آمد بیدار شدم واژه های خیس بر زمین دفتر شعرِ باران باز بود کاری نکردم نه شمارت دارم نه دیدمت تو من با یکی اشتباه گرفتی میایی مینویسی میروی من انی که براش مینوشتم اینقدر بی ادب نبود که همیشه قُرص میدَهَند کِه فَرآاموشِت کُنَم همیشه یک نفر را داشته باشید که وقتی از زمین و زمان شاکی شدید، چای را که ریختی...
بـــرایـــت مے آورم....
بنـــوش
بسلامتـــے دلـــم ڪہ شڪســـــت
بسلامتـــے اشڪم ڪہ ریخــــت
مـــن عـــاشقانہ خواستمـــــت
ولـــے ناجوانمـــردانہ شڪستم
شراب غزل هایم را
پشت سرت ریختم تا
جاده را
مست قدمهایت کنم
شاید
مستانه تر برگردی
اما
جاده یکطرفه بود...
نه فقط به خاطر آن چه که هستی
بلکه برای آن چه که هستم
وقتی که با تو هستم
دوستت دارم
به خاطر بخشی از وجودم
که تو با عشقـت پروراندی
بدون تماس، بدون حرف، بدون نشانه
تنها با حضورت
با اینکه بودی خودت بودی
و این معنای راستین عشق است
ای دوست به من میگذرد،
نتوانم که حکایت کنم
الا به حضور...
ذخیره نکنیم برای روزهای مبادا...!
اگر برای کسی نصفه و نیمه ایم...
و او تمامش را برایمان خرج میکند تووی آب نمک نخوابانیمش...!
هی بگوییم اگر هیچکس نباشد...
این آدم هست که تمامِ خودش را پای من میگذارد...!
آدمها یک روز ته می‌کشند...
بی اینکه بفهمید...
و زمانی به خودتان می‌آید که...
دیگر هیچ راهی برای بازگرداندن آدمی نیست...
که احساسش را صادقانه خرجتان کرده بود...!
دست تکان دادن نیست
رفتن همیشه
باخداحافظ گفتن همراه نیست
بله ;
می شودبمانی
اما رفته ای !
دور شده ای!
چقدردورمان پراست
ازمانده های رفته . ..
خ ـواآبَت رآ میبینَم .. .
بشود وکیل و حق را فقط بدهد به شما
حالا میخواهد حق با شما باشد یا نه
اصلا مهم نیست
یک نفر که
ترجیح مکررش،
اولویت اکیدش به همه ی دنیا فقط شما باشید.
یک نفر که وقتی در غربت دنیا گم و گور شدید با یک
"دیوونه غصه ی چی رو میخوری؟من که هستم"
گند بزند
به همه ی دلتنگی ها
به همه ی درد ها
به همه ی تنهایی ها...
یک نفر که وقتی خسته روبروی دنیا زانو زدید فقط با دیدن
پیامش بلند شوید و با همان دنیا تا آخر دنیا بجنگید
نه با دیدن چشمانش
و نه حتی با شنیدن صدایش
بلکه فقط با دیدن پیامش...
بیا روبرویم بنشین
میخواهم کمی نگاهت کنم
بعد با قندِ چشمانت، عشق را بنوشم...
امسال تو را...
طور دیگری
دوستت خواهم داشت...
به سلیقه ی تو لباس خواهم پوشید...
به سلیقه ی تو قدم خواهم برداشت...
آهنگ مورد علاقه ی تو را گوش خواهم داد...
به سلیقه ی تو زندگی خواهم کرد...
اصلا...
به سلیقه ی تو...
دوستت خواهم داشت...
آخ
کجاست این سال جدید
تا دوست داشتنم را
تحویلت دهد...
سال از نو...
دوست داشتنت ازنو...
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
عجب رسمیه رسم زمونه
قصه ی برگ و باد خزونه
میرن آدما ازونا فقط
خاطرهاشون بجا می مونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان
خدا می دونه
بوته ی یاس باباجون هنوز
گوشه ی باغچه توی گلدونه
عطرش پیچیده تا هفت تا خونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
تسبیح و مهر بی بی جون هنوز
گوشه ی تاقچه توی ایوونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه
خدا می دونه
درگیر رویای توام، منو دوباره خواب کن
دنیا اگه تنهام گذاشت، تو منو انتخاب کن
دلت از آرزوی من، انگار که بی خبر نبود
حتی تو تصمیمای من،چشمات بی اثر نبود
خواستم بهت چیزی نگم، تا با چشام خواهش کنم
درارو بستم روت، تا احساس آرامش کنم
باور نمی کنم ولی، انگار غرور من شکست
اگه دلت میخواد بری، اصرار من بی فایدست
هر کاری می کنه دلم، تا بغضمو پنهون کنه
کی میتونه فکر تو رو، از سر من بیرون کنه
یا داغ رو دلم بزار، یا که از عشقت کم نکن
تمام تو سهم منه، به کم قانعم نکن
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم
یاد گرفته ام که هق هق گریه‌هایم را با بالشم ..بی صدا کنم
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ام ….نفس بکشم بدون تو……و به یاد تو !
یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن…
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که بی تو بخندم…..
یاد گرفته ام بی تو گریه کنم…و بدون شانه‌هایت….!
یاد گرفته ام …که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !
یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ….
و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !
اما هنوز یک چیز هست …که یاد نگر فته ام …
که چگونه…..!
برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم …
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت