هفده سال روز شمار نبودنت ارشیدای من
ترس یعنی موسیقی روح انگیز من طنین گامهای تو در ساز کوچه است وقتی نت امدن را کوک میکنی دیر که جواب میدهی نگران می شوم …! مرا چه به شعر!!! كاش مى شد كه بيايى تو به احوال دلم در هوای شورانگیز پائیز؛ می شود مرد برای تویی که گاهی دست هایت را توی جیبت می کنی و زیر باران و روی برگ های خشک خیابان ، قدم می زنی. می شود مرد برای تو؛ وقتی پشت سنگر کلاه و شال گردنت شبیه فرشته هایی که سردشان شده، پنهانی و هرم نفس های داغ و معجزه خیزت را به بی هوایی خیابان های سرد و مه گرفته می بخشی برایت می شود مرد؛ وقتی که گونه هایت از سرما ی پائیز، گلگون شده، سرت را پائین انداخته و همین طور بیخیال و دلبرانه از کنار جدول های خیابان عبور می کنی. خدا تو را در دوست داشتنی ترین حالت ممکن آفریده، و پائیز و من را برای دیوانگی.... باید در دل خیابان های پائیز، تو را دید، بوسید، عاشقت شد و برایت مرد، همین!
باران بیاید
من و تو زیر یک چتر باشیم!
من با تو حرف بزنم
تو نگاهم کنی...
بعد، باران که بایستد
تو را از کنارم شسته باشد!
ترس یعنی
تو فقط خیال باشی! 
می گویند نگرانی، عشق نیست !
چند روز که صدای خنده هایت را نمی شنوم دلتنگ می شوم …!
می گویند دلتنگی، عشق نیست !
به بودنت، به عاشقانه هایت عادت کرده ام …!
می گویند عادت عشق نیست !
و من هنوز حیرانم از این همه که درگیرم با تو …
که می گویند عشق نیست …
تو بگو عشق هست؟
یا عشق نیست
نگاهت
با قلبم ردیف شد...
صدایت
با نبضم غزل شد...
گرمی دستانت
با جانم هم وزن شد...
تو بهانه شدی
تا کلماتم حس بگیرند...
حالا که نگاه می کنم همگی شدن شعرومن شاعر چشمانت....
با وجود تو كمى خوب شود حال دلم
همه آشوبم و اى كاش بدانى كه فقط
شده اي باعث بى تابى و جنجال دلم
بى تو هر شب غم عالم به سرم مى ريزد
همه روياى منى و همه آمال دلم
شب دورى تو سخت است خدا مى داند
درد عشق و غم هجران شده اموال دلم
بعد از آن قهوه كه از چشم ترت نوشيدم
ته فنجان تو يك لحظه فقط فال دلم
من و پروانهء تنهايى و شمع شب تار
همه آتش زده اى هم پر و هم بال دلم
همه عمرم به قمار دل تو باخته ام
آس قلب تو شده نقطه ى تك خال دلم
خواب ديدم كه كسى در شب تنهايى من
دست در دست نسيم آمده دنبال دلم
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
عجب رسمیه رسم زمونه
قصه ی برگ و باد خزونه
میرن آدما ازونا فقط
خاطرهاشون بجا می مونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان
خدا می دونه
بوته ی یاس باباجون هنوز
گوشه ی باغچه توی گلدونه
عطرش پیچیده تا هفت تا خونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
تسبیح و مهر بی بی جون هنوز
گوشه ی تاقچه توی ایوونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه
خدا می دونه
درگیر رویای توام، منو دوباره خواب کن
دنیا اگه تنهام گذاشت، تو منو انتخاب کن
دلت از آرزوی من، انگار که بی خبر نبود
حتی تو تصمیمای من،چشمات بی اثر نبود
خواستم بهت چیزی نگم، تا با چشام خواهش کنم
درارو بستم روت، تا احساس آرامش کنم
باور نمی کنم ولی، انگار غرور من شکست
اگه دلت میخواد بری، اصرار من بی فایدست
هر کاری می کنه دلم، تا بغضمو پنهون کنه
کی میتونه فکر تو رو، از سر من بیرون کنه
یا داغ رو دلم بزار، یا که از عشقت کم نکن
تمام تو سهم منه، به کم قانعم نکن
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم
یاد گرفته ام که هق هق گریه‌هایم را با بالشم ..بی صدا کنم
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ام ….نفس بکشم بدون تو……و به یاد تو !
یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن…
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که بی تو بخندم…..
یاد گرفته ام بی تو گریه کنم…و بدون شانه‌هایت….!
یاد گرفته ام …که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !
یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ….
و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !
اما هنوز یک چیز هست …که یاد نگر فته ام …
که چگونه…..!
برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم …
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت