هفده سال روز شمار نبودنت ارشیدای من
نگــاهَت که مـی کنم... دُنیــــــای خـالیــَم ... پــُر از خـانــه
می شود ! دستــــ هــایــم
... کــوچه های یــاسُ بارانـــی... دلـــَم یکــــ شهــر
مردم مـی شود و چشــــم
هــایَم چقــدر می خواهنــد زنــدگــی کننــــــد ....! تو ای همراه و ای همزاد من سرنوشت هردومان حیران بازی های زشت سرنوشت شعرهایم را نوشتی دستخوش اشک هایم را کجا خواهی نوشت... درِ دنیا رو زدم بهم بگو جات کدومه هی به من وعده نده امروز و فردات کدومه پای موندن نداری یا دل رفتن نداری گله پیش من نیار آخر حرفات کدومه اگه دلواپس من نیستی نباش خیر سرت منو دس به سر نکن عمرمو هدر نکن راست و دروغات کدومه اگه پا کج بذاری کج می شه بار شترت به خدا که قبله ی کج به خدا نمی رسه گاهی دل شکستنا باعث گریه زاریه گاهی بخت آدما آخر بدبیاریه اما که اون اختیارش تو رو مجبور می کنه مث نجارا در و تخته رو خوب جور می کنه اگه دلواپس من نیستی نباش خیر سرت منو دس به سر نکن عمرمو هدر نکن راست و دروغات کدومه اگه پا کج بذاری کج می شه بار شترت به خدا که قبله ی کج به خدا نمی رسه ساعت ها خیلی نامرد شده اند هر لحظه به رخم میکشند ثانیه ثانیه نبودنت را این روزهایم به تظاهر می گذرد . . .
تظاهر به بی تفاوتی
تظاهر به بی خیالی
به اینکه دیگر هیچ چیز مهم نیست اما چه سخت می کاهد از جانم این “ نمایش ” ! گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد من مانده ام تنهای تنها من مانده ام تنها میان سیل غمها گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت جداییها گذشته باران اشکم روی گور دل چکیده بر خاک سرد و تیره ای پاشیده شبنم من دیده بر راه شما دارم که شاید سر بر کشید از خاکهای تیره غم گلپونه ها گلپونه ها چشم انتظارم میخواهم اکنون تا سحر گاهان بخوانم افسرده ام دیوانه ام آزرده ام گلپونه ها آزار آدمها مرا کشت گلپونه ها گلپونه ها نامهربانی آتشم زد گلپونه ها بی همزبانی آتشم زد جز اشک غم در ساغر هستی نمانده گلپونه ها دیگر خدا هم یاد من نیست همدرد دل شب ها به جز فریاد من نیست گلپونه ها از زندگانی خسته ام من دیگر بس است آخر جداییها خدا را سربر کشید از خاک های تیره غم ای قصه گویان وفا چشم انتظارم آه ای پرستو های ره گم کرده دشت سوی دیار آشناییها بکوچید بامن بمانید بامن بخوانید آن شور و مستی را زسر گیرم دوباره تو از شهر غریب بی نشونی اومدی
تو با اسب سفید مهربونی اومدی تو از دشت های دور وجاده های پر غبار
برای هم صدایی هم زبونی اومدی تو از راه می رسی ، پر از گرد و غبار
تمومه انتظار ، می آید همرات بهار چه خوبه دیدنت ، چه خوبه موندنت
چه خوبه پاک کنم ، غبار رو از تنت غریب آشنا ، دوست دارم بیا
منو همرات ببر ، به شهر قصه ها
بیگر دست منو ، تو او دستا چه خوبه سقفمون یکی باشه با هم
بمونم منتظر تا برگردی پیشم
تو زندونم با تو ، من آزادام
این روزها زیاد زمین می خورم ..مادر پرواز در هوای خيال تو ديدنی ست حرفی بزن که موج صدايت شنيدنی ست شعر زلال جوشش احساس های من از موج دلنشين کلام تو چيدنی ست يک قطره عشق کنج دلم را گرفته است اين قطره هم به شوق نگاهت چکيدنی ست خم شد- شکست پشت دل نازکم ولی بار غمت ـ عزيز تر از جان ـ کشيدنی ست من در فضای خلوت تو خيمه می زنم طعم صدای خلوت پاکت چشيدنی ست تا اوج ، راهی ام به تماشای من بيا با بالهای عشق تو پرواز ديدنی ست
از وقتی رفتی
**********
من مرغک افسرده ای بر شاخسارم
**********
گلپونه ها گلپونه ها غمها مرا کشت
**********
گلپونه ها در باده ها مستی نمانده
**********
گلپونه ها آن ساغر بشکسته ام من
**********
گلپونه ها گلپونه ها من بی قرارم
*********
شاید که هستی راز سر گیرم دوباره
در و تـخـتـه را بـا هـم،
آن طـور کـه تـو و مـرا آشـنـا کـرد.
تـو شـدی خـاطـره سـاز و...
مـن خـاطـره بـاز...
بــهــانه مــى خــواهـى (؟)
بـگـذار مــن بـهـانـه را دســتــت
دهــم ...
بـرو و هــركــس پرسـید بـگو لـجـوج بــود ...
همیــشه سرسخــتانه
عاشـــق بــود
که بغضت را می برد ته گلویت....
نکند زمینت بزنند .. این روزها ...زیاد زمین می خورم
..مادر ..
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
عجب رسمیه رسم زمونه
قصه ی برگ و باد خزونه
میرن آدما ازونا فقط
خاطرهاشون بجا می مونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان
خدا می دونه
بوته ی یاس باباجون هنوز
گوشه ی باغچه توی گلدونه
عطرش پیچیده تا هفت تا خونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
تسبیح و مهر بی بی جون هنوز
گوشه ی تاقچه توی ایوونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه
خدا می دونه
درگیر رویای توام، منو دوباره خواب کن
دنیا اگه تنهام گذاشت، تو منو انتخاب کن
دلت از آرزوی من، انگار که بی خبر نبود
حتی تو تصمیمای من،چشمات بی اثر نبود
خواستم بهت چیزی نگم، تا با چشام خواهش کنم
درارو بستم روت، تا احساس آرامش کنم
باور نمی کنم ولی، انگار غرور من شکست
اگه دلت میخواد بری، اصرار من بی فایدست
هر کاری می کنه دلم، تا بغضمو پنهون کنه
کی میتونه فکر تو رو، از سر من بیرون کنه
یا داغ رو دلم بزار، یا که از عشقت کم نکن
تمام تو سهم منه، به کم قانعم نکن
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم
یاد گرفته ام که هق هق گریه‌هایم را با بالشم ..بی صدا کنم
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ام ….نفس بکشم بدون تو……و به یاد تو !
یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن…
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که بی تو بخندم…..
یاد گرفته ام بی تو گریه کنم…و بدون شانه‌هایت….!
یاد گرفته ام …که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !
یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ….
و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !
اما هنوز یک چیز هست …که یاد نگر فته ام …
که چگونه…..!
برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم …
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت