در عرض یک دقیقه می شه یکی رو خورد کرد

           در عرض یک ساعت می شه کسی رو دوست داشت  

                 در عرض یک روز می شه عاشق شد ...  

    ولی یه عمر طول می کشه تا کسی روکه دوست داری فراموش کنی

نشستم گريه کردم ... واسه سادگي  خودم ... واسه اعتماد دل خودم ... واسه خزان  پاييز ... واسه تنهايي نيلوفر در مرداب

 دفتر خاطراتم ... واسه سربلندي كاج ... واسه پروانه که سوخت ... واسه شمعي که اب شد تا

 از قطره هاش ياد بگيرند که سوختن يک طرفه هم ميتونه باش....

طلوع هر صبح  تو رو يادم مي ياره غروب ياد ان جداي مي افتم كه بي هيچ دليلي تو رفتي ساعت هايي كه با هم بوديم يادته اومديم يه بازي كنيم

من بشم مجنون تو ,تو هم اون ليلي من ,اما من بازيمون وخيلي جدي گرفتم

و حالا چي دارم جز يه قلبي كه با خاطراتت ميزنه وقتي به خودم نگاه ميكنم ميبينم هيچ چيز واسه ازدست دادن ندارم چون همه چيز را براي بدست اوردنت از دست دام دوست دارم مثله قديما بشينيم برا هم از روزامون بگيم صبح هاي زيادي رفتن

و تو از هيچ كدومشون برام نگفتي تا حالا برام از دلت  گفتي تا حالا چند بار به خاطرم اشك ريختي من

 همون بهترينم عوض نشدم ولي تو چي تو عوض شدي من كه چيزي ازت نخواستم فقط يك اعتماد  يك دل از كف رفته را خواستم........... اين نقطه ها ميتوانندخيلي ناگفته ها واست باشند كه من نميتوانم بگويم

 نميتونم برات بگم هر موقع كم مي ياريم آخر جمله هامون يه نقطه ميزاريم و از اول شروع ميكنيم دلم

 تنگ ميشه برات ولي چرا نمي فهمي باوركن دوستت داشتم نه واسه بودن در كنارم بلكه واسه اينكه بهم گفتي تو بهترينيگفتي به خدا تا قيامت باهات ميمونم

كاشكي مي شد يه نقطه آخر عشقمون بزاريم و از اول شروع كنيم از وقتي واقعا دوستت داشتم نبودنت

 برام رنج آور بود تو كمتر بودي كنارم شايد بهتر بود نميگفتم دوستت دارم كاشكي همون

موقع تمومش مي كردم ولي تو نزاشتي  تو گفتي از چي ميترسي نترس بهم نميرسيم ماگرفتاري هاي خودم كم بود غصه نبودنت هم روش اومد تو رو خدا

 يه بار وقتي ميگم باورم كن دوستت دارم نگو برو پي كارت ميگي , چرا تنهام گذاشتي ديگه بهونه نياور من كه ميدونم بهانهات همشون خيالند فقط بگو چرا ؟ فكر كنم چيزه زيادي ازت نخواستم من نميتونم مثله

فرهاد كوه کن برا رسيدن بهت کوه بكنم ولي ميتونم يه شمع باشم كه برا ي نرسيدن  به تو بسوزم

و تنهايي خودم  روشن كنم هر چند كوتاه اما با عشق