هفده سال روز شمار نبودنت ارشیدای من
عشق لیاقت می خواهد و عاشق شدن جرات... تو نمی آیی و من به خیالت پناه میبرم. برایت خواهم نوشت ز فرق و امتیاز و کعبه و دیرم چه می‌پرسی! دور خودت دایره ای بکش واقعا موندم شما من ب کی اشتباه گرفتید میشه نشونی از خودت تو خصوصیم بذاری هنگ کردم دلم کم دارد تو را در سایه ی یک نگـــاه ﻫﻤــﻪے ﻣـﺎ چه سخت است تشییع پیکرعشق، عشـــــــــق در این طوفان تو نیستی، اما وقتی به تو فکر میکنم صدای آب را در رگ‌های خاک می‌شنوم. گل‌سرخِ حیاط در آینه‌ی نگاهم زود به زود می‌شکفد و آسمان پُر از پروانه و بادبادک می‌شود. تو نیستی، اما وقتی به تو فکر میکنم دریا نزدیک‌تر می‌آید ابرهای سیاه دور می‌شوند و باران هر وقت بگویم می‌بارد. تو نیستی، اما وقتی به تو فکر میکنم تو را می‌بینم در باغچه ایستاده‌ای به گل‌ها آب می‌دهی! "رضا کاظمی" گاهی به کبوتری فکر می کنم که بال‌هایش آسمان را به زمین دوخت و بر پاهایش حرف هایی بسته شده بود که راه را به آن نشان می داد وقتی مقصد معلوم نباشد دهان هیچ نامه ی عاشقانه ای با هیچ بوسه ای مهر و موم نخواهد شد! در من ننشستی! و من چشم هایم را کنار تمام پنجره های شهر جا گذاشتم. سهراب میشوم بی ما تو راحس میکنم هردم
همیشه در پی کسی باش که
با تمام کاستی ها و کمی ها و عیب هایت،
حاضر باشد به تو عشق بورزد
و تو را به همه دنیا نشان بدهد
و بگوید که:
این تمام دنیای من هست
گمان میکنی که بی تو میمیرم ؟!
از ابهام لحظه ها...
از تردید ها ....
از حجم تلخ نبودنت ....
از کسانی که رد می شوند و بوی تو را می دهند....
برایت خواهم نوشت
از حدیث تلخ بغض ها تا ابد....
از قناعت به یک خاطره ....
یک یاد ....
از صبوری من....
و
جای خالی تو !!!
اسیر عشق بودم؛ هر چه پیش آمد پرستیدم...!
#بیدل_دهلوی
دایره ای به وسعت بی خیال بودن،
دایره ای که قضاوتهای بی منطق دیگران رااز افکارت تمیز دهد...
باور کن هیچ چیز در این جهان نمی ماند،
اتفاقات برای افتادنند،
زبان برای حرف زدن و لحظه ها برای گذشتن..
به همین سادگی!
همه چیز مهیاست تا فقط زندگی کنی..
قضاوتهایشان را ییخیال...
اگر زبانی بیهوده چرخیده،
دلیلی ندارد فکری هم بیهوده مشغول چرایی اش باشد
شاد باش و خوبی کن...
فرصت زیادی نمانده
لحظه ها دارند تمام می شوند...
....بهت اخطار میدم اولین و اخرین بار
اسم ................................................................................
مثل کم داشتن هوا برای نفس کشیدن
مثل تنها بودن در یک روز بارانی
غمی در قلبم سنگینی میکند
به سنگینی غروب‌های جمعه
به حجم دل تنگ وامانده‌ام برای تو
این چشم‌ها هنوز و همیشه به راه توست
چشم انتظاری نیز زیباست
وقتی که برای تو باشد
تویی که ناب‌ترین حس زیبای منی...
گاهی می توان دمی آسود
در جاری یک صـــدا
گاهی می توان غرق بودن شد
در حجم بودن عـشــق
گاهی می توان هیچ شد
در اوج یک آسمان مـهـــر
گاهی می توان از هزاران قله گذشت
می توان در هجوم تمام هستها نیست شد
و در برابر تمام نبودنها به یک بـــودن بالید
ﻳﮏ ﮔﻮﺷـﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴــﺎ
ﺧﺎﻃـﺮﻩﺍﮮ ﺳﺎﺧﺘـﻪﺍﻳـﻢ
ﮐـﻪ ﺍﺯ ﻋﻬــﺪﻩے ﺧﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻧﺶ
ﺑﺮ ﻧﻤـﯽﺁﻳﻴــﻢ....
بر روی شانه های فراموشی،
و چه سخت تر دل سپردن به قبرستان جدایی،
وقتی میدانی پنج شنبه ای نیست،
تا رهگذری بر بی کسی ات فاتحه بخواند...
فریادی ست که نرسیده
به گلو بغض می شود
به چشم که می رسد
اشــــــک می شود
ونرسیده به زبان خفه می شود.
که ماهی هم
به دریا دل نخواهد زد
کجا با کشتی ات بردی
دلم را ناخدای من؟
پشت تنهایی خویش اردو زده،
نرم و آهسته خیال تو را نقاشی میکنم
شاملو میشوم
تهِ کوچه ی بن بست
فانوس دلم را
از بلندترین شاخه های درختی خشک می آویزم
تا اشتیاق دیدارت هوای شعله را داشته باشد
منزوی میشوم
گوشه ی قلب خود کِز کرده
تا واژه های گل کرده از عشق را بیارایم
فروغ میشوم
در ازدحام کوچه ی خوشبخت
تو آن دریچه باش
که در هر لب گشودنش
هزار واژه ی نگفته دارد
برای زنی تنها در آستانه ی فصلی سرد
چه میکند دلت !
که بی #تُ
جان میکند دلم ...
که با چشمان زیبایت مرا دیوانه ام کردی
من از شوق تماشایت
نگاه از تو نمیگیرم
تو زیباتر نگاهم میکنی اینبار
ولی...افسوس...این رویاست
تمام آنچه حس کردم،تمام آنچه میدیدم
تو با من مهربان بودی
واین رویا چه زیبا بود
ولی.... افسوس.... که رویا بود
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
عجب رسمیه رسم زمونه
قصه ی برگ و باد خزونه
میرن آدما ازونا فقط
خاطرهاشون بجا می مونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان
خدا می دونه
بوته ی یاس باباجون هنوز
گوشه ی باغچه توی گلدونه
عطرش پیچیده تا هفت تا خونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
تسبیح و مهر بی بی جون هنوز
گوشه ی تاقچه توی ایوونه
خودش کجاهاست
خدا می دونه
پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه
خدا می دونه
درگیر رویای توام، منو دوباره خواب کن
دنیا اگه تنهام گذاشت، تو منو انتخاب کن
دلت از آرزوی من، انگار که بی خبر نبود
حتی تو تصمیمای من،چشمات بی اثر نبود
خواستم بهت چیزی نگم، تا با چشام خواهش کنم
درارو بستم روت، تا احساس آرامش کنم
باور نمی کنم ولی، انگار غرور من شکست
اگه دلت میخواد بری، اصرار من بی فایدست
هر کاری می کنه دلم، تا بغضمو پنهون کنه
کی میتونه فکر تو رو، از سر من بیرون کنه
یا داغ رو دلم بزار، یا که از عشقت کم نکن
تمام تو سهم منه، به کم قانعم نکن
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم
یاد گرفته ام که هق هق گریه‌هایم را با بالشم ..بی صدا کنم
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ام ….نفس بکشم بدون تو……و به یاد تو !
یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن…
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !
تو نگرانم نشو !!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که بی تو بخندم…..
یاد گرفته ام بی تو گریه کنم…و بدون شانه‌هایت….!
یاد گرفته ام …که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !
یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ….
و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !
اما هنوز یک چیز هست …که یاد نگر فته ام …
که چگونه…..!
برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم …
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت